Samodzielny Publiczny Szpital Wojewódzki im. Jana Bożego

Moja mama miała tu operację nogi i mogę powiedzieć, że jest to istna tragedia. Budynek rodem z PRL-u, a obsługa to niesmieszny żart. Młode pielęgniarki bardzo miłe, sympatyczne i widać, że podchodzą z szacunkiem do zawodu, ale te starsze to koszmar. Mama poprosiła o zmianę łóżka na niższe, bo nie może sama schodzić, na co usłyszała, że nie wie, czy je dostanie, bo „na to trzeba sobie zasłużyć”. Uważali również, że mama od razu po operacji powinna zginać kolano pod kątem 90 stopni oraz mówiono jej, że ćwiczenia rehabilitacyjne wykonuje za słabo (była 2 dni po operacji). Jest tam też pewien pan, który jest niesamowicie arogancki i chamski — uważa, że jest najlepszy w swoim zawodzie, a nie potrafi nawet zrobić zastrzyku tak, żeby nie zostawić siniaka (nie chodzi o małego siniaka, ale o siniaka na pół brzucha). Podsumowując, to miejsce to jedna wielka porażka.

Byłem w tym szpitalu przez gorączkę, szpital moze nie jest jakiś piękny ale mi to nie przeszkadzało. Wszystko co powinno być - bylo. Panie pielęgniarki miłe i uprzejme. Szybko zostałem wypuszczony ze szpitala ze zbitą gorączką i lekami doustnymi. Myślę ze moge szpital polecić:)

Dramat. Szpital zaniedbany, brudny, zniszczony jak po wojnie. Przyjechałem do całodobowe opieki - wróciłem z niczym mimo ciężkiego stanu. Personel jest arogancki i chamski jesteś dla nich mięsem armatnim. Jak umrzesz trudno - Twoja strata. Skandal i hańba.