Wojewódzki Szpital Specjalistyczny

To co przeżyłam na tym sorze to jakiś koszmar. Sama zgłosiłam się na sor, pierwsze co usłyszałam w rejestracji to że takie objawy to się leczy w domu i jak chce tu siedzieć cała noc to mogę, na triazu był akurat miły ratownik który nie komentował moich objawów ale potem się zaczęło, lekarka która miała mnie prowadzić przyszła jął byłam w łazience i wyskoczyła do mnie z ,,wyłaź stąd dziewczyno" po czym postawiła mnie zbadać i stwierdziła ,,ty coś dziewczyno kłamiesz" nawet nie patrząc w moją stronę i wychodząc już z sali,całkowicie z bagatelizowała moje objawy i już w swojej głowie stwierdziła że skoro jestem młoda to przecież symuluje. No oczywiście bo moim największym marzeniem jest siedzenie 12h w szpitalu na sorze, po tym zdarzeniu stwierdziłam ze nie mam zamiaru siedzieć w tej mordowni, jak tylko wyjaśniłam Pani Doktor że nie będę tak poniżana i kiedy powiedziałam że wypisuje sie na właśnie życzenie to oczywiście najpierw Pani próbowała mi wmówić że tak nie było a potem przepraszała bo co miała innego zrobić,

Jeżeli pierwsze dziecko rodziłabym na Kraśnickich, to byłoby jedynakiem. Szczęście w nieszczęściu, że rodziłam tutaj swoje 3 dziecko, ale po tej traumie jaką zaserwowali, nie będzie więcej potomstwa. Nacinają krocze jak leci, bo im się spieszy. Wsparcie laktacyjne to laktator lub mm, zero korekcji pozycji lub sprawdzenia wędzidełka. Pomimo, że to był mój najszybszy poród, najłatwiejszy, to personel robił wszystko żeby go utrudnić - zmuszał mnie do rodzenia na plecach, pomimo że bardzo nie chciałam, a pod koniec położna wyciskała dziecko naciskając na brzuch i nacięła bez poinformowania... Dyrektor ma gdzieś zdrowie rodzących zamykając porodówkę na Lubartowskiej i skazując kobiety na Kraśnickie, które i tak są przepełnione - ciągle ktoś jest na dostawce lub korytarzu. Rodzić tutaj można tylko jak się załatwi CC.

W tym szpitalu byłem jako dziecko wtedy był to dla mnie dramat. Teraz jako osoba dorosła 40+ trafiłem na oddział alergologia, 14 dyniowy pobyt oceniam na 5, po pierwsze opieka - rewelacyjna od Pani ordynator po panie sprzątaczki, po drugie wyżywienie, było naprawdę dobre, potrawy były zawsze ciepłe i doprawione pode mnie, porcje duże i bardzo fajnie podane. Choć spędziłem tam 2 tygodnie życia a moja choroba nie została wyleczona całokształt oceniam naprawdę wysoko.